جان هیکس که بود؟

جان هیکس اقتصاددان معروف انگلیسی، از با نفوذترین اقتصاددانان قرن بیستم است که نقش ارزنده ای در پیشبرد علم اقتصاد داشته است. وی کارهای برجسته‌ای در زمینه نظریه ارزش، اقتصاد رفاه، نظریه پرتفوی پولی و تعادل عمومی انجام داد و در سال ۱۹۷۲ برنده نوبل اقتصاد شد.

هیکس کارهای خلاقانه خود را در دهه ۱۹۳۰ آغاز کرد. وی در پی ۹ سال فعالیت در مدرسه اقتصاد لندن توانست کارهای برجسته‌ای در زمینه نظریه ارزش، اقتصاد رفاه، نظریه پرتفوی پولی و تعادل عمومی انجام دهد. هیکس ابتدا به عنوان اقتصاددان نیروی کار معرفی شد و به کارهای توصیفی پرداخت اما به تدریج به سمت اقتصاد تحلیل گرایش یافت. او با کار روی نظریه دستمزد در سال ۱۹۳۲به شهرت رسید.

تولد:

۱۹۰۴ میلادی در شهر وارویک انگلستان

تحصیلات:

دانشگاه کلیفتن (۱۹۲۲-۱۹۱۷)

دانشگاه آکسفورد (۱۹۲۶-۱۹۲۲)

سوابق علمی:

تدریس در مدرسه اقتصاد لندن ۱۹۲۶-۱۹۳۵

تدریس در دانشگاه کمبریج (۱۹۳۸-۱۹۳۵) و کار بر روی نظریه ارزش و سرمایه

استاد دانشگاه منچستر و کار بر روی نظریه اقتصاد رفاه با استفاده از حسابداری اجتماعی (۱۹۴۶-۱۹۳۸)

همکار تحقیقاتی آکادمی بریتانیا ۱۹۴۲

بازگشت به دانشگاه آکسفورد به عنوان محقق (۱۹۵۲-۱۹۴۶)

استاد اقتصاد سیاسی دانشگاه دورموند (۱۹۵۲-۱۹۶۵)

محقق در کالج سولز (۱۹۷۱-۱۹۶۵)

سوابق اجرایی:

عضو خارجی آکادمی سلطنتی سوئد ۱۹۴۸

عضو اکادمی دی­لینسی ایتالیا ۱۹۵۲

عضو آکادمی آمریکایی ۱۹۵۸

رئیس انجمن اقتصادی سلطنتی ۱۹۶۲-۱۹۶۰

عضو کمیسیون تخصیص درآمد نیجریه

مشاور امور مالی جامائیکا

مهمترین آثار:

نظریه دستمزدها ۱۹۳۲

ارزش و سرمایه: تحقیق برخی از اصول اساسی تئوری اقتصادی ۱۹۳۹

چارچوب اجتماعی: یک مفهوم اقتصادی ۱۹۴۲

تئوری چرخه تجاری ۱۹۵۰

مقالات در اقتصادهای جهان ۱۹۵۹

سرمایه و رشد ۱۹۶۵

مقالات انتقادی در نظریه پولی ۱۹۶۷

تاریخ اقتصادی ۱۹۶۹

بحران­ های اقتصاد کینزی ۱۹۷۴

نظریه بازار پول ۱۹۸۹

نـظریات هیکس:

نظریه ارزش و سرمایه: هیکس در سال ۱۹۳۹ نشان داد که چرا کالاها با ارزش هستند بدون این فرض که مطلوبیت قابل اندازه­گیری است. این نظریه پایه­ای برای نظریه تعادل عمومی بود.

کشش جانشینی: هیکس برخلاف نظریه مارکسیستی نشان داد که پیشرفت فنی و صرفه­جویی در کار _صنایع سرمایه­بر_ لزوما سهم کار از درآمد ملی را کاهش نمی­دهد.

نظریه مصرف­ کننده: هیکس به همراهی آلن در مقاله سال ۱۹۳۴ تجزیه تقاضای اسلاتسکی را به دو اثر درآمدی و جانشینی معرفی کرد و مکمل و جانشین بودن را به طور صریح تعریف نمود و منحنی‌های تقاضا را با استفاده از منحنی‌های بی‌تفاوتی و محدودیت بودجه استخراج کرده و معادلات بین نرخ‌های نهایی جانشینی و قیمت‌های نسبی را به دست آورد.

مدل IS-LM: هیکس براساس نظریات کینز مدل IS-LM را ارائه کرد. با این کار برداشت مفهوم نظریات کینز برای همگان امکان‌پذیر شد. این مدل توصیف تعادل بین سه مفهوم پول، مصرف و سرمایه­گذاری است.

نظریه تعادل عمومی: در این نظریه که به خاطر آن برنده جایزه نوبل شد هیکس به اینکه چطور کل بازارها می ­توانند در تعادل باشند می ­پردازد.

دولت رفاه: در زمینه اقتصاد رفاه نیز او درباره ترتیب بندی تخصیص‌ها معیاری را معرفی کرد که به ملاک جبران هیکس معروف شد. ملاک جبران هیکس در تجارت آزاد به این معنی که در یک مبادله اگر نفع یک گروه بیش از زیان گروه­های دیگر باشد آن معامله به طور کلی خوب است. این آزمون برای مقایسه رفاه سیاست­های عمومی به کار می­رود.

اقتصاددانان مرتبط:

وی تحت تأثیر اقتصاددانانی چون فردریش فون هایک، جان مینارد کینز و نیکلاس کالدور و همسرش اورسولا وب بود.

جوایز:

سناتور افتخاری دانشگاه وین ۱۹۷۱

جایزه نوبل اقتصاد در سال ۱۹۷۲ به همراه کنث جی ارو برای کمک های پیشگام خود به نظریه تعادل عمومی اقتصاد و نظریه رفاه

دکترای افتخاری از دانشگاه بریتانیا (گلاسکو، منچستر، لستر، شرق انجلیا، واوریک) و از دانشگاه لیسبون

مرگ:

در می سال ۱۹۸۹ میلادی در سن ۸۵ سالگی

منبع: شهد اقتصاد




پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *